Skip to content

Peginterferon Alfa-2a w monoterapii, lamiwudyna w monoterapii i dwie w skojarzeniu u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B z ujemnym HBeAg ad

2 miesiące ago

606 words

Lamiwudyna jest związana z lekoopornością, która zwiększa się wraz z długotrwałym stosowaniem.14,15 Badania u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B dały sprzeczne wyniki dotyczące korzyści z połączenia interferonu alfa i lamiwudyny, 16-18 oraz roli takich połączeń w leczeniu przewlekłe zapalenie wątroby typu B wymaga dalszego wyjaśnienia. Peginterferon alfa-2a, utworzony przez przyłączenie dużej, rozgałęzionej cząsteczki glikolu polietylenowego o masie 40 kD do interferonu alfa-2a, 19 ma lepszą farmakokinetykę niż konwencjonalny interferon alfa.20 Pozwala to na dogodne dawkowanie raz w tygodniu, przy utrzymaniu skutecznych poziomów w surowicy przerwa pomiędzy dawkami.20 Peginterferon alfa-2a, podobnie jak konwencjonalny interferon alfa, ma podwójny tryb działania immunomodulacyjnego i przeciwwirusowego, ale przyniósł lepsze wyniki kliniczne u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C21 i pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby HBeAg-dodatnim B.22 Obecne badanie został zaprojektowany w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa trzech schematów leczenia u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B HBeAg: monoterapia peginterferonem alfa-2a, peginterferon alfa-2a plus lamiwudyna i monoterapia lamiwudyną.
Metody
Projekt badania
To wieloośrodkowe, randomizowane, częściowo podwójnie zaślepione badanie przeprowadzono w 54 lokalizacjach w 13 krajach, głównie w Azji i Europie. Pacjenci byli losowo przydzielani w stosunku 1: 1: do otrzymywania 180 .g peginterferonu alfa-2a (Pegasys, Roche) raz na tydzień plus doustne placebo raz na dobę, 180 .g peginterferonu alfa-2a raz na tydzień plus 100 mg lamiwudyny (Epivir -HBV lub Zeffix, GlaxoSmithKline) raz na dobę lub 100 mg lamiwudyny raz na dobę. Randomizacja była scentralizowana i stratyfikowana w zależności od regionu geograficznego i poziomów aminotransferazy alaninowej. Badanie, które obejmowało 48 tygodni leczenia, a następnie 24 tygodnie obserwacji, przeprowadzono zgodnie z wytycznymi Deklaracji Helsińskiej i zasadami Dobrej Praktyki Klinicznej. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną, świadomą zgodę.
Badanie zostało zaprojektowane przez sponsora (Roche) we współpracy z ekspertami hepatologów. Dane kliniczne zostały zebrane przez grupę badawczą Peginterferon Alfa-2a HBeAg-Negative Chronic Hepatitis B. Sponsor posiadał dane i przeprowadzał analizy statystyczne; główni autorzy mieli pełny dostęp do danych i byli aktywnie zaangażowani w analizę i interpretację danych oraz opracowanie manuskryptu. Wszyscy autorzy zatwierdzili końcowy manuskrypt.
Pacjenci
Pacjenci dorośli byli uprawnieni, jeśli byli ujemni na HBeAg i dodatni pod względem przeciwciał anty-HBe i antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg) przez co najmniej sześć miesięcy, mieli poziom DNA HBV większy niż 100 000 kopii na mililitr, mieli aminotransferazę alaninową w surowicy poziom większy niż 1, ale mniejszy lub równy 10-krotności górnej granicy prawidłowego zakresu, i miał wyniki biopsji wątroby w ciągu ostatnich 24 miesięcy, zgodne z obecnością przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, z oznakami widocznej aktywności martwiczo-zapalnej (według oceny lokalnego patologa). Kryteria wykluczenia obejmowały niewyrównaną chorobę wątroby, współistniejącą poważną chorobę medyczną lub psychiatryczną, liczbę neutrofilów mniejszą niż 1500 na milimetr sześcienny, liczbę płytek krwi mniejszą niż 90 000 na milimetr sześcienny, poziom kreatyniny w surowicy przekraczający górną granicę 1,5 raza normalnego zakresu, historii nadużywania alkoholu lub narkotyków w ciągu roku przed rozpoczęciem leczenia, leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B w ciągu ostatnich sześciu miesięcy oraz koinfekcji wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV) lub wirusem zapalenia wątroby typu D lub ludzkim wirusem niedoboru odporności.
Pomiary skuteczności
Analizy skuteczności obejmowały wszystkich randomizowanych pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku
[podobne: kurcz przełyku, papkowaty stolec, cienki kał ]
[podobne: olx grójec, kaspofungina, kolano budowa ]

0 thoughts on “Peginterferon Alfa-2a w monoterapii, lamiwudyna w monoterapii i dwie w skojarzeniu u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B z ujemnym HBeAg ad”