Skip to content

Mówienie o śmierci z dziećmi, które mają ciężką złośliwą chorobę ad

2 miesiące ago

610 words

Nazwiska zostały uzyskane ze szwedzkiego rejestru przyczyn zgonów, który był powiązany ze szwedzkim rejestrem nowotworów. Rodzice dzieci zostali zidentyfikowani w Szwedzkim Rejestrze Ludności. Rodzic został zdefiniowany jako opiekun dziecka w chwili rozpoznania dziecka. Rodzice kwalifikowali się do badania, jeśli urodzili się w jednym z krajów skandynawskich, mieli opublikowany numer telefonu i rozumieli język szwedzki. Zanim skontaktowano się z rodziną, zażądaliśmy od lekarza, który leczył dziecko, zweryfikowania diagnozy i pozwolenia na kontakt z rodziną; pozwolenie zostało udzielone dla wszystkich rodzin. W sumie 561 pogrążonych w żałobie rodziców spełniło kryteria badania. Kwestionariusz
Od sierpnia do października 2001 r. Osobno wysyłaliśmy do matki i ojców pismo wprowadzające, które wyjaśniało cele badania i zaprosiło je do udziału. Potem zadzwoniliśmy do rodziców i zapytaliśmy, czy chcieliby zobaczyć kwestionariusz; 531 powiedział tak . Aby zachować anonimowość, kwestionariusze zostały zwrócone bez żadnego nazwiska lub kodu w osobnych kopertach z kart odpowiedzi, na których rodzice zapisali swoje nazwiska, informując nas o zwrocie kwestionariusza. Anonimowość przeszkadzała nam w zdobywaniu dalszych informacji, co wyjaśnia, dlaczego brakuje nam informacji na temat zmiennych, takich jak seks od kilku rodziców. Dziesięć dni po wysłaniu kwestionariusza wysłano pocztą wspólną kartę z podziękowaniem i przypomnieniem. Ankieter zadzwonił do tych rodziców, którzy nie zwrócili swoich kart odpowiedzi. Badanie zostało zatwierdzone przez komitet ds. Etyki badań w Karolinska Institutet w Sztokholmie. Uzyskano świadomą zgodę podczas kontaktu telefonicznego.
Kwestionariusz został opracowany na podstawie siedmiu kolejnych szczegółowych wywiadów z pogrążonymi w żałobie rodzicami. Ważność twarzy została oceniona na 15 pogrążonych w żałobie rodzicach: badacz towarzyszył im podczas wypełniania kwestionariusza, aby upewnić się, że rozumieli go prawidłowo. W pilotażowym badaniu 22 osób pogrążonych w żałobie sprawdzono metody gromadzenia danych, co doprowadziło do modyfikacji kwestionariusza. Kwestionariusz zawierał 129 pytań, w sumie 365 pozycji dotyczących opieki nad dzieckiem i zdrowia psychicznego rodziców w okresie czterech do dziewięciu lat po śmierci dziecka.
Kwestionariusz pytał o rozmowy rodzica o śmierci z dzieckiem: Czy w dowolnym momencie rozmawiałeś o śmierci z dzieckiem. Kategorie odpowiedzi były nie i tak. Jeśli rodzic odpowiedział nie , następne pytanie brzmiało: Czy życzysz sobie tego. Odpowiedzi brzmiały tak i nie . Rodzice, którzy odpowiedzieli twierdząco na to pytanie, zostali sklasyfikowani jako żałujący, że nie rozmawiali o śmierci. Jeśli odpowiedź na pierwsze pytanie brzmi tak , zapytaliśmy: Czy życzysz sobie, abyś tego nie zrobił. . Odpowiedzi na te pytania brzmiały tak i nie. Oceniliśmy założenie rodziców dotyczące świadomości nieuchronności śmierci dziecka w następujący sposób: Kiedy wydaje się, że twoje dziecko zdało sobie sprawę, że umrze. Alternatywne odpowiedzi wahały się od Nigdy nie zrealizowane do Trzy lata lub więcej przed on lub ona zmarła.
Oceniliśmy obecny niepokój i depresję rodzica na siedmiopunktowej skali wizualno-cyfrowej, używając pytań takich jak: Czy byłeś niespokojny w ciągu ostatniego miesiąca. (Możliwe odpowiedzi wahały się od Nigdy do Cały czas . ) Ta metoda i związane z nią skale zostały wykorzystane we wcześniejszych badaniach z udziałem ponad 3000 osób w grupie Clinical Cancer Epidemiology w Karolinska Institutet.13-18 Skale są skorelowane z innymi zatwierdzonymi skalami, takimi jak Inwentarz Stanu i Cecha Spielbergera i skala depresji Centrum Studiów Epidemiologicznych. 19
Analiza statystyczna
Dla każdego wyniku (np. Rozmawiając o śmierci z dzieckiem), obliczyliśmy procent rodziców w każdej kategorii zmiennej niezależnej
[więcej w: kruczenie w jelitach, specjalizacje lekarskie warszawa, onkogeny ]
[przypisy: olx grójec, kaspofungina, kolano budowa ]

0 thoughts on “Mówienie o śmierci z dziećmi, które mają ciężką złośliwą chorobę ad”